Bir kara dumandı sardı Dünyayı,
Genci ihtiyarı da tanıdı koronayı,
Unuttuk uzaktan hatır sormayı,
Ben nasıl unuturum Recep hocayı.

Otuz yılı aşkın olmuştu tanıştık,
İyi kötü günü birlikte paylaştık,
Hiç küs olmadık beraber konuştuk,
Ben nasıl unuturum Recep hocayı.

Kim çağırsa gider okurdu Kuranı,
Kimse sarmazsa o sarardı yaranı,
Versen de almazdı senden paranı,
Ben nasıl unuturum Recep hocayı.

Çoktu camide hocamın cemaati,
Tek kusuru doğruluktu kabahati,
Garip Gurebaya idi hayır hasenatı
Ben nasıl unuturum Recep hocayı.

Dinledik sesiyle ölümün salasını,
Kıldırırdı çok mevtanın namazını,
Kabri başında ederdi son duasını,
Ben nasıl unuturum Recep hocayı.

Tokuçoğlu yıkıldı duyunca ölümü,
Dost olarak helal ettim hakkımı,
Çaresiz gelince görürüm kabrini,
Ben nasıl unuturum Recep hocayı.

Cevat Yılmaz Tokuçoğlu
17.04.2020